ويژگي‌های سامانه‌هاي فوق کلان مقیاس

3- تكامل و استقرار مداوم
يكي ديگر از پيامدهاي «اندازه» اين است كه سامانه‌هاي فوق كلان مقياس براي مدت طولاني بايد به ارايه خدمات بپردازند. در واقع، اندازه اين نوع از سامانه‌ها جايگزيني يا از رده خارج شدن آن‌ها را غيرممكن مي‌سازد. سامانه‌هاي فوق كلان مقياس نيز همانند سامانه‌هاي بسيار بزرگ امروزي به طور مداوم تكامل پيدا مي‌كنند تا نيازمندي‌هاي جديد و تغييريافته را برآورده كنند. با اين حال، ما به تكاملي متفاوت از تكامل در سامانه‌هاي بسيار بزرگ امروزي نياز داريم. هنگامي كه از تكامل يك سامانه صحبت مي‌كنيم، منظورمان تغييرات هدايت‌شده‌اي است كه بر اساس قواعد و سياست‌ها، و به شكل محلي انجام مي‌شود؛ بدون آن كه يكپارچگي آن سامانه را از بين ببرد. اما، يكپارچگي در سامانه‌هاي فوق كلان مقياس توسط گروه‌هاي مختلفي از ذي‌نفعان انجام مي‌شود. هيچ تضميني وجود ندارد كه اين تغييرات كاملاً قاعده‌مند بوده و بر اساس قواعد از پيش‌تعريف شده انجام پذيرد.
از ميان مفروضاتي كه امروزه در صنعت توسعه نرم‌افزار وجود دارند و توسط اين ويژگي زير سوال مي‌روند، مي‌توان به مورد زير اشاره كرد:

  • بهينه‌سازي سامانه در فاصله‌هاي زماني گسسته (ساخت- بهره‌برداري- ساخت) مطرح مي‌شوند. سامانه‌هاي فوق كلان مقياس همچنان كه به كار خود ادامه مي‌دهند بايد اصلاح، بهينه و بازسازي شوند. در بسياري از سامانه‌هاي امروزي، ما معمولاً به گروه‌هاي مختلف اجازه انجام تغييرات را به شكل همزمان نمي‌دهيم. اما، در سامانه‌هاي فوق كلان مقياس اغلب لازم است تغييرات به شكل موازي انجام شوند، زيرا انتظار براي انجام تغييرات به شكل زنجيره‌اي غيرقابل قبول است