ويژگي‌های سامانه‌هاي فوق کلان مقیاس

7- پارادايم‌هاي جديد براي استفاده و سياست‌گذاري
به دليل اندازه سامانه‌هاي فوق كلان مقياس، افرادي كه مسوول ساخت آن‌ها هستند (احتمالاً مديران، توسعه‌دهندگان، فروشندگان، و ...) نمي‌توانند به طور قطعي تعريف شوند. نمي‌توان نيازمندي‌هاي متغير و غيرقطعي ذي‌نفعان را كنترل كرد. نمي‌توان نيازمندي‌ها را به شكل متمركز و سراسري نظارت كرد. در حقيقت اندازه سامانه‌هاي فوق كلان مقياس باعث بروز يك چالش اساسي براي مديران مي‌شود. اگر نتوان نيازمندي‌هاي واقعي ذي‌نفعان را به طور كامل مشخص كرد، چگونه مي‌توان فرآيند بستن قرارداد، طراحي و ساخت را كنترل كرد.
از ميان مفروضاتي كه امروزه در صنعت توسعه نرم‌افزار وجود دارند و توسط اين ويژگي زير سوال مي‌روند، مي‌توان به مورد زير اشاره كرد:

  • يك پيمانكار اصلي مسوول توسعه، راه‌اندازي و تكامل سامانه است. كنترل مركزي كه معمولاً در مدل‌هاي امروزي توسعه نرم‌افزار وجود دارد و توسط پيمانكار اصلي انجام مي‌شود، با سامانه‌هاي فوق كلان مقياس هماهنگي ندارد. به عنوان مثال، هيچ پيمانكار اصلي مسوول توسعه، راه‌اندازي و تكامل اينترنت نيست. بلكه سازمان‌هاي مختلف، مسووليت‌هاي متفاوتي در ايجاد اينترنت دارند. در واقع يك روش كنترل غيرمتمركز و محلي وجود دارد.